"Απότομη υποβάθμιση" βλέπει η οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF) στην Ελευθερία του Τύπου. Η Συρία, η χώρα που θεωρείται από την RSF η πιο επικίνδυνη στον κόσμο για τους δημοσιογράφους.
Η ελευθερία του Τύπου γνώρισε μια «απότομη υποβάθμιση» κατά το 2014, κυρίως ως συνέπεια της δράσης οργανώσεων όπως το Ισλαμικό Κράτος και οι νιγηριανοί ισλαμιστές της Μπόκο Χαράμ, σύμφωνα με την οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (RSF).
«Υπήρξε μια συνολική επιδείνωση, η οποία συνδέεται με πολύ διαφορετικούς παράγοντες, με την ύπαρξη πολέμων της ενημέρωσης, τη δράση μη κρατικών οργανώσεων οι οποίες συμπεριφέρονται σαν δεσπότες της ενημέρωσης» δήλωσε ο Κριστόφ Ντελουάρ, γενικός γραμματέας των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα.
«Το 2014 είναι το έτος μιας απότομης υποβάθμισης για την ελευθερία της ενημέρωσης. Τα 2/3 των 180 χωρών (που περιλαμβάνονται στον κάτάλογο της RSF) τα πήγαν λιγότερο καλά απ’ ό,τι στην προηγούμενη έκδοση» του καταλόγου, αναφέρει η οργάνωση.
Η Συρία, η χώρα που θεωρείται από την RSF η πιο επικίνδυνη στον κόσμο για τους δημοσιογράφους, βρίσκεται έτσι στην 177η θέση από τις 180 -μία θέση κάτω από την Κίνα. Στο τέλος βρίσκονται το Τουρκμενιστάν (178η), η Βόρειας Κορέα (179η) και η Ερυθραία (180η).
Το Ιράκ κατατάσσεται 156ο και η Νιγηρία 111η. Στις χώρες αυτές «εμφανίστηκαν και πάλι φέτος “μαύρες τρύπες” στην ενημέρωση» προσθέτει η RSF, υπενθυμίζοντας πως η δράση του Ισλαμικού Κράτους «ώθησε τους δημοσιογράφους να φύγουν».
Η Ιταλία, όπου «οι απειλές κυρίως της μαφίας και οι καταχρηστικές μηνύσεις για δυσφήμηση αυξήθηκαν κάθετα» έπεσε από την πλευρά της 24 θέσεις και κατέληξε στην 73η.
«Από την Μπόκο Χαράμ μέχρι το Ισλαμικό Κράτος, περνώντας από τους λατινοαμερικανούς λαθρεμπόρους ναρκωτικών ή τη σικελική μαφία, τα κίνητρα ποικίλλουν αλλά ο τρόπος δράσης είναι ο ίδιος: η φίμωση δια του φόβου ή των αντιποίνων» γράφει η RSF.
Για πέμπτη διαδοχική χρονιά, η Φινλανδία διατηρεί την πρώτη θέση της κατάταξης, ακολουθούμενη φέτος από τη Νορβηγία και τη Δανία, η οποία πέρασε στην πρώτη τριάδα.
Εντούτοις πολλά μικρά ευρωπαϊκά κράτη πέφτουν στην κατάταξη: το Λουξεμβούργο περνάει από την 4η στη 19η θέση, το Λιχτενστάιν από την 6η στην 27η θέση και η Ανδόρα από την 5η στην 32η θέση, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη πτώση.
«Οι καταστάσεις στις χώρες αυτές είναι αρκετά συγκρίσιμες, με μια εγγύτητα ανάμεσα στην πολιτική εξουσία, την οικονομική εξουσία και την εξουσία των μέσων ενημέρωσης η οποία προκαλεί εξαιρετικά συχνά συγκρούσεις συμφερόντων οι οποίες δεν παύουν να μεγεθύνονται», εξηγεί η μη κυβερνητική οργάνωση.
Η Βουλγαρία (106η, -6 θέσεις) κατέχει στην κατάταξη την τελευταία θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Η Ελλάδα κατατάσσεται 91η (+8 θέσεις), πίσω από το Κουβέιτ.
Η Γαλλία από την πλευρά της κερδίζει μία θέση και κατατάσσεται 38η - η κατάταξη δεν λαμβάνει υπόψη την επίθεση που πραγματοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου εναντίον της σύνταξης της εβδομαδιαίας σατιρικής εφημερίδας Charlie Hebdo, διευκρινίζει η RSF. Η μη κυβερνητική οργάνωση εξακολουθεί να εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι στη Γαλλία «προστατεύεται πολύ λίγο το απόρρητο των πηγών».
Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα επισημαίνουν εξάλλου «την ενίσχυση της βίας έναντι των δημοσιογράφων και των πολιτών που καλύπτουν στο διαδίκτυο τις διαδηλώσεις» επικαλούμενοι τις περιπτώσεις της Ουκρανίας, του Χονγκ Κονγκ, της Βραζιλίας και της Βενεζουέλας, η οποία έπεσε 21 θέσεις (137η).
Τα αφρικανικά κράτη, παρά την άνοδο της Ακτής Ελεφαντοστού (86η, +15 θέσεις), εξακολουθούν να βρίσκονται στις κατώτερες θέσεις της κατάταξης. Το Κονγκό έπεσε 25 θέσεις (107η) και η Λιβύη 17 θέσεις (154η).
Η κατάταξη αυτή βασίζεται σε επτά δείκτες: επίπεδο των καταχρήσεων, έκταση του πλουραλισμου, ανεξαρτησία των μέσων ενημέρωσης, περιβάλλον και αυτολογοκρισία, νομικό πλαίσιο, διαφάνεια και υποδομές.
Δημοσιογράφοι χωρίς σύνορα,
Ο Γιώργος Ζερβός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Σε πολύ νεαρή ηλικία, 17 μόλις ετών, εξέδωσε μηνιαία τοπική εφημερίδα, η οποία αποτέλεσε και το «μεγάλο σχολείο του», όπως ο ίδιος είχε δηλώσει. Την επαγγελματική του σταδιοδρομία άρχισε το 1981 στην εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα». Στη συνέχεια, εργάστηκε στις εφημερίδες «Ελεύθερος Τύπος», «Ακρόπολις» και από το 1989 στην εφημερίδα «Ελεύθερος», στην αρχή ως συντάκτης ύλης και στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης μέχρι τη λήξη της έκδοσης το 2011. Διετέλεσε, επίσης, διευθυντής σύνταξης της εβδομαδιαίας εκκλησιαστικής εφημερίδας «Ορθόδοξος Τύπος».
