~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
........................... Διαδικτυακή περιοδική έκδοση για τα μέσα μαζικής επικοινωνίας * με ειδήσεις * άρθρα * υπεύθ. σύνταξης: Πάνος Σ. Αϊβαλής *
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

email:kepeme@gmail.com
_________________________________________________________________________________________________________________________

«O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό…». Γκαίτε

~~~

...................."Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"

........................................................."Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει" Γιώργος Σεφέρης [1900-1971]

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Δημοσιογραφία: ένα ανδρικό οχυρό



γράφει η Μαρία Κοζάκου *
Σ
ε μια σκηνή της εξαιρετικής ταινίας του Σπήλμπεργκ The Post, η πρωταγωνίστριά μας καταφθάνει στο χρηματιστήριο για την πανηγυρική έναρξη της συνεδρίασης κατά την οποία εισάγεται στο χρηματιστήριο η εταιρία της. Στις σκάλες είναι παρατεταγμένες οι γραμματείς. Όλες γυναίκες, ντυμένες στην τρίχα, με τακούνι, στενή φουστίτσα και όλα τα κομφόρ. Μόλις ανοίγει η πόρτα, εμφανίζονται τα «μεγάλα κεφάλια», οι «διευθυντές», τα «αφεντικά των γυναικών». Όλοι άνδρες. Με γραβάτες και σκούρα κουστούμια. Στην ίδια ταινία, που μεγάλο μέρος της εξελίσσεται στο newsroom της εφημερίδας Washington Post, βλέπουμε ελάχιστες γυναίκες δημοσιογράφους, καμία δε σε επιτελική θέση.
Στην απολύτως σχετική ταινία «Όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου» του Αλαν Πάκουλα, που αφορά, στην ίδια εποχή (λίγα χρόνια αργότερα) και στην ίδια αίθουσα σύνταξης, οι δημοσιογράφοι Woodward και Bernstein σκαλίζουν την υπόθεση που αργότερα έγινε «Το Σκάνδαλο Watergate» σε ένα περιβάλλον απολύτως ανδροκρατούμενο. Κάποια στιγμή αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν μια γυναίκα στην έρευνά τους. Πώς; Της ζητούν να επικοινωνήσει με τον «πρώην» της, Ρεπουμπλικάνο που συμμετείχε στην Επιτροπή Επανεκλογής του Νίξον, προκειμένου να του αποσπάσει μια λίστα με ονόματα. Στην επόμενη σκηνή η γυναίκα-δημοσιογράφος πετάει στο γραφείο του Woodward το υψίστης σημασίας δημοσιογραφικό εύρημα, χάρη στο οποίο ξεμπλόκαρε η έρευνα. Πώς το απέσπασε; Με δημοσιογραφική μαεστρία; ‘Η χρησιμοποίησε τις γυναικείες χάρες της; Προφανώς η ταινία δεν απαντά. Αυτό που ξέρουμε εμείς είναι ότι η συμμετοχή της γυναίκας στην εξέλιξη της δημοσιογραφικής έρευνας περιορίζεται στην απόσπαση ενός στοιχείου από μια δημοσιογράφο σε ρόλο γητευτή.
Από τότε έχουν περάσει σαράντα χρόνια. Σήμερα, στις ΗΠΑ, ενώ τα 2/3 των φοιτητών δημοσιογραφίας είναι γυναίκες, στο χώρο εργασίας η αναλογία είναι ακριβώς αντίστροφη: τα 2/3 των εργαζόμενων δημοσιογράφων είναι άνδρες. Σε σχέση με τη δεκαετία του 70 υπάρχει μια κάποια βελτίωση, εκεί που το χάσμα, όμως, παραμένει τεράστιο είναι στην ιεραρχία και στις αμοιβές. Μόλις προ ολίγων ημερών, η επί 30 χρόνια δημοσιογράφος του BBC Carrie Gracie, επικεφαλής «κινεζικών θεμάτων» και συμπαρουσιάστρια του καθημερινού talk show “Today”, δημοσιοποίησε επιστολή της στην οποία κατηγορεί το BBC για συστηματικές διακρίσεις εις βάρος των γυναικών. Το καλοκαίρι του 2017 το BBC αναγκάστηκε να δημοσιοποιήσει τις αμοιβές των στελεχών του που υπερβαίνουν τις 150.000 στερλίνες. Η συντριπτική πλειονότητα ήταν άνδρες, ενώ στους 4 επικεφαλής των Διεθνών, οι δύο άνδρες λαμβάνουν μισθούς ως και 50% υψηλότερους από τις δυο γυναίκες, κάνοντας την ίδια ακριβώς δουλειά. Η Gracie λοιπόν, που μιλάει Mandarin, με τεράστια διαδρομή στη δημοσιογραφία και καταπληκτικό βιογραφικό κατήγγειλε τον οργανισμό στον οποίο εργάζεται επί 30 χρόνια, για «συστημικές διακρίσεις». Δεν πέρασαν ούτε δύο μέρες από την επιστολή της αλλά και το κύμα υποστήριξης προς το πρόσωπό της και υπήρξε παρέμβαση από την Επιτροπή Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Μεγάλης Βρετανίας, στην οποία θα ζητηθούν εξηγήσεις από το BBC. Βεβαίως, εξακολουθούμε να «ζηλεύουμε» το BBC σε ό,τι αφορά τους κανόνες δεοντολογίας που τηρήθηκαν στη δημοσιογραφική κάλυψη αυτής της ιστορίας. Σκεφτείτε ότι το ίδιο το BBC φιλοξένησε την επιστολή της υπαλλήλου του, τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν, τη –μη- απάντηση του Οργανισμού καθώς και τη συνέχεια της ιστορίας, που εξελίσσεται τώρα που μιλάμε. Αναλογιστείτε κάτι ανάλογο στην Ελλάδα!
Στην Ελλάδα, στο σύνολο των Πανεπιστημίων, την τελευταία δωδεκαετία, είχαμε 350.179 πτυχιούχους από τους οποίους οι 125.530 είναι άνδρες και οι 224.649 γυναίκες. Δηλαδή, έχουμε 99.119 περισσότερες γυναίκες πτυχιούχους έναντι των αντρών. Δείτε όμως, πώς εξελίσσονται ακαδημαϊκά οι άνδρες και οι γυναίκες:
Ενώ τα δύο τρίτα των προπτυχιακών φοιτητών είναι γυναίκες, ανεβαίνοντας βαθμίδα, οι άνδρες υπερτερούν. Το χειρότερο όμως είναι το ποιοτικό χαρακτηριστικό. Δηλαδή το είδος των σπουδών που προσελκύουν άνδρες και γυναίκες:
Για κάποιον λόγο η «γαλλικού» θα είναι πάντα γυναίκα, όπως και η νηπιαγωγός, ενώ οι θετικές επιστήμες θα έχουν ως κύριο φορέα τους άνδρες. Εκατό και πλέον χρόνια μετά το πρώτο Βραβείο Νομπέλ της Μαρίας Κιουρί, η παρουσία των γυναικών σε ερευνητικά κέντρα και σε καθηγητικές θέσεις στα πανεπιστήμια είναι ισχνή. Ο αποκλεισμός των γυναικών από τις επιστήμες δεν οφείλεται μόνο σε κάποιους άνωθεν ή εκ μέρους των ανδρών επιβεβλημένους καταναγκασμούς αλλά και σε εσωτερικευμένες απαγορεύσεις και επιλογές που συνδέονται με αξίες προσδιορισμένες ιστορικά που ορίζουν τη «θηλυκότητα».
Μέσα στον 20ό αιώνα καταγράφονται μεγάλες αλλαγές ως προς τη θέση των γυναικών τόσο στη δημόσια σφαίρα, με τα πολιτικά δικαιώματα και τη μαζική είσοδο στην αγορά εργασίας, όσο και στην ιδιωτική, με τον εκδημοκρατισμό της οικογένειας και τις αλλαγές στις ερωτικές σχέσεις. Παρ’ ότι οι γυναίκες έχουν ίσα πολιτικά δικαιώματα με τους άνδρες, η εκπροσώπηση των γυναικών στην πολιτική είναι περιορισμένη. Επίσης, λιγότερες γυναίκες κατέχουν μεταπτυχιακά και διδακτορικά διπλώματα και ένα πολύ μικρό αναλογικά ποσοστό κατέχει υψηλές θέσεις σε ερευνητικά και πανεπιστημιακά ιδρύματα. Ο χώρος της επιστήμης παρέμεινε ανδρικό οχυρό.
Στη Γαλλία, που διαθέτουμε στοιχεία παρατηρούμε ότι παρ’ ότι στο λύκειο τα κορίτσια αποτελούν το 43% των μαθητών των δεσμών επιστημονικής κατεύθυνσης, το ποσοστό τους, τόσο στα μαθήματα προετοιμασίας για την εισαγωγή στις επιστημονικές σχολές όσο και μέσα στα πανεπιστήμια, εξαρτάται από τον κλάδο: αποτελούν πλειονότητα στην Ιατρική, στη Φαρμακευτική και στις επιστήμες της ζωής, αλλά μόνο το 34% στις επιστήμες της ύλης και το 19% στις επιστήμες της μηχανικής. Το ένα τέταρτο των πτυχίων μηχανολόγων/μηχανικών απονέμονται σήμερα σε γυναίκες, όμως μόνο το 14% των εισαχθέντων στην Ecole Polytechnique είναι γυναίκες. Στις επιστημονικές πανεπιστημιακές σχολές ένα τέταρτο των λεκτόρων και 10% των καθηγητών είναι γυναίκες, με το τελευταίο ποσοστό να έχει εξελιχθεί ελάχιστα τα τελευταία 20 χρόνια.
Στη Μεγάλη Βρετανία, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, η δημοσιογραφία είναι κατά 94% «λευκή» και κατά 54% «ανδρική» υπόθεση. Στις ΗΠΑ, στα newsrooms τα 2/3 είναι άνδρες. Αρχισυντάκτες και Διευθυντές Σύνταξης ήταν άνδρες κατά 65%! Και όλα αυτά ενώ στο σύνολο του αμερικανικού εργατικού δυναμικού οι γυναίκες υπερτερούν (51.5%). Ο κατά τα άλλα «προοδευτικός» Independent, σύμφωνα με στοιχεία πενταετίας είχε δημοσιογραφικό προσωπικό με αναλογία μία γυναίκα ανά τέσσερις άνδρες. Στις 8 από τις 10 βρετανικές εφημερίδες οι άνδρες δημοσιογράφοι είναι διπλάσιοι από τις γυναίκες.
Με εξαίρεση τις ευρωπαϊκές χώρες του Βορρά, η σχετικά πρόσφατη αναγνώριση του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες δεν οδήγησε σε σημαντική αύξηση της εκπροσώπησής τους στα πολιτικά κέντρα εξουσίας. Στο ελληνικό κοινοβούλιο υπάρχουν μόνο 54 γυναίκες από το σύνολο των 300 βουλευτών. Και θυμίζω ότι στις τελευταίες εκλογές είχαμε λίστα, που σημαίνει ότι μιλάμε για κεντρικές αποφάσεις των κομμάτων. Η υποεκπροσώπηση των γυναικών στα κέντρα αποφάσεων δεν οφείλεται μόνο σε θεσμικούς παράγοντες, αλλά και σε αίτια που συνδέονται με τη ποιότητα της δημοκρατίας, τηνπολιτική κουλτούρα, τη θρησκεία και τις κοινωνικές προσδοκίες. Σε χώρες με καλά θεμελιωμένα δημοκρατικά και κοινωνικά συστήματα, όπως οι Σκανδιναβικές, το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες αναγνωρίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα και σήμερα παρουσιάζουν τα μεγαλύτερα ποσοστά εκπροσώπησης γυναικών στον κόσμο. Αντίθετα, σε χώρες με μακρόχρονη ιστορία απολυταρχικών ή συντηρητικών καθεστώτων, τα ποσοστά των γυναικών στα δημόσια αξιώματα είναι πολύ χαμηλά.
Πίσω στα Seventies
Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, στις ΗΠΑ, έγιναν κάποια πρώτα βήματα «εξίσωσης» των αμοιβών ανδρών και γυναικών. Το 1974 δημοσιοποιήθηκαν οι μισθοί των δημοσιογράφων των New York Times. Μόλις οι γυναίκες διαπίστωσαν αυτό που φανταζόμαστε (60 δολάρια περισσότερα την εβδομάδα έπαιρνε ένας άνδρας από την ομόβαθμή του γυναίκα) έκαναν μήνυση στην εταιρία για διακρίσεις με βάση το φύλο. Ως το 1977 η ψαλίδα άνοιξε στα 100 δολάρια την εβδομάδα, σε σημερινά μεγέθη δηλαδή, περίπου 400 δολάρια! Και στην τότε περίπτωση των Times και στη σημερινή του BBC οι διοικήσεις προέβησαν σε διαβεβαιώσεις. Αλλά μόνο σε αυτές.
Σήμερα, το 62% των δημοσιογραφικών υπογραφών είναι ανδρικές σε εφημερίδες, τηλεόραση, πρακτορεία αλλά και online, ενώ το 84% των βραβείων Pulitzer, έχουν απονεμηθεί σε άνδρες τα τελευταία 100 χρόνια, σύμφωνα με πολύ πρόσφατη έρευνα. Γυναίκες διευθύνουν μόνο τρεις από τις 25 μεγάλες εφημερίδες των ΗΠΑ και μόνο μια από τις 25 μεγαλύτερες εφημερίδες διεθνώς. Ο αριθμός αυτός μάλιστα έχει μειωθεί τα τελευταία 10 χρόνια. Ο κύκλος ενός συστημικού ρατσισμού, σεξισμού και αποκλεισμού συνεχίζεται. Και τα τελευταία χρόνια, που ενέσκηψε η κρίση και μειώθηκαν οι προϋπολογισμοί, οι πρώτοι χαμένοι είναι οι γυναίκες και οι μειονότητες. Μόλις το 2.5% των δημοσιογράφων στην Αμερική είναι μαύρες γυναίκες! Η δημοσιογραφία πρέπει να λύσει μια σειρά από προβλήματα. Ένα από αυτά είναι και η υποεκπροσώπηση των γυναικών.

Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Οι εκδότες σκοτώνουν τις εφημερίδες

ΕκδόσειςΕφημερίδεςΜΜΕ

 
του Δημήτρη Κανελλόπουλου*


Τα Χριστούγεννα είναι Δευτέρα 25 Δεκεμβρίου. Αργία είναι επίσης και η Τρίτη 26. ΗΚυριακή 24 Δεκεμβρίου ωστόσο είναι μία... κανονική ημέρα. Οχι πως δουλεύαμε την παραμονή των Χριστουγέννων οι δημοσιογράφοι, αλλά εφημερίδες έβγαιναν κανονικά. 
Έλα όμως που την Κυριακή 24 δεν θα βγουν κυριακάτικες εφημερίδες γιατί θα έχουν κυκλοφορήσει από το... Σάββατο.
Για μία αργία που είναι ημέρα Δευτέρα οι εφημερίδες της Κυριακής θα κυκλοφορήσουν ημέρα Σάββατο. Από μόνο του ακούγεται αστείο. Κάπως έτσισκοτώνουν τον έντυπο Τύπο απομακρύνοντας τους αναγνώστες.
Από το Σάββατο το πρωί οι... έντυποι αναγνώστες θα ενημερωθούν ξανά την Τετάρτητο πρωί. Τέσσερις μέρες κενό. Και αν σκεφτούμε πως οι κυριακάτικες εφημερίδεςκλείνουν ύλη πολύ νωρίς, από το προηγούμενο μεσημέρι (της Παρασκευής 22 Δεκεμβρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση), το κενό στην ενημέρωση γίνεται ουσιαστικά πενθήμερο. 
Για ένα τόσο μεγάλο διάστημα θα ενημερωνόμαστε από άλλου τύπου ΜΜΕ,ραδιόφωνο, τηλεόραση και, βασικά, internet. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον την άααααλληΤετάρτη οι αναγνώστες να θυμηθούν πως (θα) υπάρχουν εφημερίδες ώστε να πάνε στα περίπτερα.
Και όλα αυτά επειδή οι εκδότες της Κυριακής θέλουν να κερδίσουν ημέρες αργίας. Είναι οι ίδιοι που σηκώνουν παντιέρα να δουλεύουμε και τις Κυριακές (όχι αυτοί, οι άλλοι, τα μαγαζιά). Είναι οι ίδιοι που γέμισαν τις εφημερίδες με δώρα όλων των ειδών, ακόμα και με κουπόνια για σούπερ μάρκετ ευτελίζοντας το προϊόν. Είναι οι ίδιοι άλλωστε που εξευτέλισαν τη δημοσιογραφία. 
Δεν είναι τυχαίο που στην τελευταία έρευνα της MRB οι δημοσιογράφοι είναι πιο κάτω (στην εμπιστοσύνη του κόσμου) από τα κόμματα και από τις τράπεζες! 
Ζούμε τον αργό θάνατο του έντυπου Τύπου και ξέρουμε και ποιοι ευθύνονται. 

(*)   http://www.efsyn.gr/arthro/oi-ekdotes-skotonoyn-tis-efimerides


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Νόθευση του ανταγωνισμού στη διανομή Τύπου
Μήνυμα Αχτσιόγλου σε εκδότες
Τέλος εποχής και αλλαγή σελίδας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Μελέτη: Το φαινόμενο της "μετά-αλήθειας" ως εργαλείo ενίσχυσης του λαϊκισμού



ΘΕΜΑΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

13 Δεκεμβρίου 2017


Το φαινόμενο της "μετά-αλήθειας" (post truth) και της διασποράς ψευδών ειδήσεων (fake news) μέσω διαδικτύου, ως εργαλείων ενίσχυσης του λαϊκισμού, είναι ο θέμα της μελέτης που εκπόνησε ο πολιτικός επιστήμονας και συνεργάτης του ΔΙΚΤΥΟΥ Γιώργος Παπούλιας.
Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο την εννοιολογική προσέγγιση και κατανόηση του φαινομένου μέσα από το ιστορικό και ακαδημαϊκό πλαίσιο ανάλυσης του. Γίνεται η πρακτική παρουσίαση του, με συγκεκριμένα παραδείγματα εμφάνισης του στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2016 και στο βρετανικό δημοψήφισμα για την αποχώρηση από την Ε.Ε. Ειδική αναφορά στην συμβολή του στην διαμόρφωση του πολιτικού διαλόγου κατά την περίοδο της ελληνικής οικονομικής κρίσης. Κατόπιν, μια προσπάθεια καταγραφής των αντιδράσεων διεθνώς, κυρίως σε θεσμικό επίπεδο και των πολιτικών αντανακλάσεων που αυτές προκαλούν. Καταλήγοντας, επιχειρείται η καταγραφή των σεναρίων εξέλιξης και αντιμετώπισής του, μέσα από την θεσμική προσέγγιση, τις δράσεις της κοινωνίας των πολιτών καθώς και την επιστημονική έρευνα.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
«You can't teach an old dog new tricks» λέει μια Βρετανική λαϊκή ρήση, εννοώντας, σύμφωνα με το λεξικό του Cambridge[1], πως είναι δύσκολο να αλλάξει κάποιος τον χαρακτήρα του σε μεγάλη ηλικία ή αντίστοιχα να μπορέσει να αποκτήσει νέες δεξιότητες. Στην εποχή όμως του διαδικτύου, των νέων μέσων και της ψηφιακής επανάστασης στην πληροφόρηση και τις επικοινωνίες, φαίνεται πως η συγκεκριμένη ρήση προσπερνιέται. Η γνώριμη και διαχρονικά εμφανιζόμενη, πολιτικού περιεχομένου προπαγάνδα, η οποία υπάρχει από τότε που υπάρχει η Πολιτική, δηλαδή συμπίπτει με την εμφάνιση των πρώτων οργανωμένων κοινωνιών[2], προσαρμόζεται στα νέα ψηφιακά δεδομένα.
Η λέξη που επιλέχθηκε από το λεξικό της Οξφόρδης ως «λέξη της χρονιάς» 2016 ήταν η λέξη «post-truth», η «μετά-αλήθεια», η επικράτηση δηλαδή στην κοινή γνώμη, μιας πραγματικότητας που πηγάζει από προσωπικές πεποιθήσεις ή συναισθήματα κι όχι από αντικειμενικά γεγονότα[3]. Εξηγώντας το σκεπτικό επιλογής της συγκεκριμένης λέξης η επιτροπή σύνταξης του λεξικού, αναφέρει πως κυριότερη αιτία αποτέλεσε η συμβολή της μετά-αλήθειας στις προεκλογικές εκστρατείες των αμερικανικών προεδρικών εκλογών του Νοεμβρίου 2016 καθώς και το βρετανικό δημοψήφισμα για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Παράλληλα με την εμφάνιση και την εξάπλωση του φαινομένου της δημιουργίας αφηγήσεων «μετά-αλήθειας» μέσα από την οργανωμένη διασπορά ψευδών ειδήσεων και στις δύο παραπάνω κορυφαίες εκλογικές διαδικασίες που αφορούν τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και το Ηνωμένο Βασίλειο, θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε στο παρόν κείμενο, την συμβολή του φαινομένου στην διαχείριση και εξάπλωση του λαϊκισμού στην σύγχρονη πολιτική αντιπαράθεση διεθνώς αλλά και  στην Ελλάδα. Ειδικότερα κατά την περίοδο της έκρηξης και κορύφωσης της οικονομικής κρίσης, η οποία συνδυάστηκε χρονικά (2008-2017) με μια περίοδο ραγδαίας εξάπλωσης της συμμετοχής και της χρήσης των νέων ψηφιακών και κοινωνικών μέσων, είτε από μεμονωμένα άτομα είτε από οργανωμένες ομάδες δρώντων (πολιτικά κόμματα, οργανώσεις διαμαρτυρίας, ΜΜΕ κλπ)[4].
Ταυτόχρονα θα προσεγγίσουμε τις μέχρι σήμερα θεσμικές αντιδράσεις στο φαινόμενο, είτε από υπερεθνικούς θεσμούς όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είτε από εθνικές νομοθεσίες και θα παρουσιάσουμε τις επικρατέστερες απόψεις ακαδημαϊκών, μελετητών και εμπειρικών ειδημόνων για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό της μετά-αλήθειας είτε θεσμικό επίπεδο, είτε από τον κάθε πολίτη και χρήστη των ειδήσεων ξεχωριστά. Ένα φαινόμενο που είναι εξαιρετικά πιθανό να μας απασχολήσει για αρκετά χρόνια ακόμα.[5]
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Από την παρούσα μελέτη συμπεραίνουμε πως το φαινόμενο της παραποίησης της πραγματικότητας και της αξιοποίησης της για την αποκόμιση πολιτικού οφέλους δεν είναι κάτι νέο στην διεθνή και την ελληνική πολιτική σκηνή, έχει όμως λάβει πλέον καινούργια χαρακτηριστικά, ιδιότητες, τρόπο χρήσης και εξάπλωσης και αντίστοιχα αντιμετώπισης, εμφανιζόμενο μέσα από τον καινοτόμο όρο μετά-αλήθεια. Η μετά-αλήθεια, αποτελεί τέκνο της στρεβλής, υστερόβουλης, κερδοσκοπικής και τυχοδιωκτικής χρήσης του διαδικτύου και των κοινωνικών μέσων και δικτύων και η οποία διαμορφώνεται κυρίως μέσω της διασποράς ψευδών ειδήσεων, αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα πολιτικής επιρροής: Το πρώτο επίπεδο είναι η αξιοποίηση της για την επίτευξη συγκεκριμένων πολιτικών στόχων, όπως για παράδειγμα μιας εκλογικής μάχης, ενός δημοψηφίσματος κλπ. Μέσω μιας μεθοδευμένης διασποράς ψευδών ειδήσεων, η  μια πλευρά της αναμέτρησης προσπαθεί να φθείρει την άλλη, προκαλώντας όσο το δυνατόν περισσότερη ζημιά στην εικόνα της και την αποδοχή της από την κοινή γνώμη. Το δεύτερο επίπεδο είναι η καλλιέργεια μιαςδιαστρεβλωμένης πραγματικότητας και μυθοπλασίας για συγκεκριμένα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα (πχ. μόλυνση του περιβάλλοντος) και η προσπάθεια κατεύθυνσης της κοινής γνώμης στις αντιλήψεις και τις επιδιώξεις των ομάδων πίεσης που την προκαλούν και την διαχειρίζονται, σε βάθος χρόνου. Στο δεύτερο επίπεδο, συνήθως η σύγχρονη μετά-αλήθεια συναντιέται και ενσωματώνει μέσα της μυθοπλασίες, θεωρίες συνομωσίας, διχαστικές και ακραίες προσεγγίσεις της πραγματικότητας που προϋπήρχαν από την εποχή των παραδοσιακών ΜΜΕ και της πληροφόρησης χωρίς το διαδίκτυο. Αποτελεί την συνέχειά τους και την νέα τους εκδοχή.
Στο πολιτικό φάσμα η μετά-αλήθεια, όπως είναι φυσικό, αξιοποιείται εργαλειακά από τις δυνάμεις του λαϊκισμού, την βαθιά συντήρηση και τα άκρα, δίνοντας ένα ανήθικο διέξοδο στην ρητορική του μίσους, του διχασμού και της ξενοφοβίας μέσα από το ψεύδος και την υπόγεια κατήχηση της κοινής γνώμης, κάτι το οποίο θα ήταν πολύ δύσκολο να επιτευχθεί μέσα από την ευθεία πολιτική αντιπαράθεση. Το είδαμε να συμβαίνει στις αμερικανικές εκλογές, όπου η πλευρά του Τραμπ οργάνωσε κατά κύριο λόγο μια καμπάνια μετά-αλήθειας σε σχέση με την πλευρά της αντιπάλου του που προσπαθούσε να πολιτευθεί με ορθά πολιτικά επιχειρήματα και λογική. Μια αντίστοιχη αλλά όχι πανομοιότυπη επιρροή της μετά-αλήθειας παρατηρούμε και στο βρετανικό δημοψήφισμα όπου τα ψεύδη και οι ακραίες φωνές επικράτησαν των ορθολογικών επιχειρημάτων σχετικά με το κόστος και τις επιπτώσεις του Brexit.
Με την ανάλυση συμπερασμάτων συγκεκριμένων ερευνών –ορισμένες παρουσιάζονται στην παρούσα μελέτη- οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με αφορμή τις εκλογικές αναμετρήσεις σε ΗΠΑ και ΗΒ, υπερεθνικοί οργανισμοί, κρατικοί φορείς, ερευνητικά ιδρύματα ακόμα και ομάδες πολιτών ή μεμονωμένοι ακτιβιστές, έχουν ενεργοποιηθεί στην κατεύθυνση της ανάδειξης και αντιμετώπισης του φαινομένου, προκειμένου να περιοριστεί ο κατευθυντήριος ρόλος του στα πολιτειακά ζητήματα, στην λειτουργία της δημοκρατίας, στην αξιοπιστία των θεσμών και στην υγιή αποτύπωση της δημοκρατικής έκφρασης των πολιτών. Με δεδομένη την ευελιξία του φαινομένου να προσαρμόζεται τάχιστα στις τεχνολογικές εξελίξεις και να αποκτά συνεχώς νέες μορφές και δυνατότητες, η ολοκληρωτική αντιμετώπισή του φαίνεται πως είναι αρκετά δύσκολη και πολύπλοκη υπόθεση. Γι’ αυτό τον λόγο απαιτείται θεσμική εγρήγορση, επιτάχυνση των νομοθετικών πρωτοβουλιών τουλάχιστον στο επίπεδο της τεχνικής προστασίας των υποψηφίων θυμάτων, και της διευκόλυνσης των χρηστών στην αναφορά και δίωξη του φαινομένου, μέσα από την τήρηση των κανόνων δεοντολογίας και την αυστηρή προστασία της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης. Είναι μια σύγχρονη αναγκαιότητα για την δημοκρατία.
[2] Lippmann Walter, Κοινή Γνώμη, Κάλβος, Αθήνα 1988 (μτφ. Γιώργος Καραγιάννης)
[4] Το συμπέρασμα εξάγεται από τα στοιχεία της ετήσιας Μελέτης Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, όπου τα στοιχεία για την χώρα μας δημοσιεύει το τμήμα ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστήμίου. Η πιο πρόσφατη (2016) εδώ:http://www.jour.auth.gr/wp-content/uploads/2016/12/ReutersGreekReport2016digitaledition-v1.pdf

Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

Άρειος Πάγος: internet και τηλεόραση δεν είναι “Τύπος”

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Με απόφαση του το ΣΤ’ ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου έκρινε ότι η καταχώριση ενός δυσφημιστικού ρεπορτάζ στο διαδίκτυο δεν στοιχειοθετεί το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης δια του Τύπου, αλλά το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμισης κατά τις διατάξεις του κοινού ποινικού δικαίου.
Συνεπώς, η όποια ποινική ευθύνη δεν παραγράφεται στα τρία χρόνια, όπως συμβαίνει με τα του Τύπου συκοφαντικά δημοσιεύματα, άλλα στα πέντε, όπως συμβαίνει και με την τηλεόραση.
Ειδικότερα, ο Άρειος Πάγος στην υπ΄ αριθμ. 192/2017 απόφαση του, αναφέρει ότι οι διατάξεις περί Τύπου καθορίζουν ότι “τύπος και έντυπον, επί των οποίων εφαρμόζονται οι διατάξεις του νόμου τούτου είναι πάν ότι εκ τυπογραφίας ή οιουδήποτε άλλου μηχανικού ή χημικού μέσου παράγεται εις όμοια αντίτυπα και χρησιμεύει εις πολλαπλασιασμόν ή διάδοσιν χειρογράφων, εικόνων, παραστάσεων, μετά ή άνευ σημειώσεων ή μουσικών έργων, μετά κειμένου ή επεξηγήσεων ή φωνογραφικών πλακών” και ότι “ως δημοσίευσις εντύπου θεωρείται η διανομή, πώλησις, καθώς και η εις δημόσιον μέρος ή εν δημοσία συναθροίσει ή εις μέρος προσιτόν εις το κοινόν τοιχοκόλλησις ή έκθεσις παντός εντύπου…αδίκημα του Τύπου υπάρχει όταν λάβει χώρα ή κατά την προηγούμενην παράγραφον δημοσίευσις”.
Για τον Αρειο Πάγο διαδίκτυο και τηλεόραση δεν αποτελούν τυπογραφία, ούτε θεωρούνται μηχανικά μέσα πολλαπλασιασμού χειρογράφων, συνεπώς, δεν στοιχειοθετούν αδίκημα τελούμενο δια του Τύπου».
Αφορμή για την έκδοση της απόφασης, απόφαση δικαστηρίου της Ροδόπης με την οποία συντάκτης του διαδικτύου είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 6 μηνών με τριετή αναστολή.
Μετά από αυτά, ο Άρειος Πάγος αναίρεσε απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ροδόπης με την οποία έπαυσε οριστικά, λόγω παραγραφής, η ασκηθείσα ποινική δίωξη σε βάρος συντάκτη ηλεκτρονικού εντύπου, κατόπιν μεταβολής της κατηγορίας σε συκοφαντική δυσφήμιση δια του Τύπου, από απλή συκοφαντική δυσφήμιση, για την οποία αυτός είχε κριθεί ένοχος και είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 6 μηνών με τριετή αναστολή.
Το Στ’ Τμήμα του Αρείου Πάγου ανέπεμψε την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για νέα συζήτηση, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν την πρώτη φορά.
_____________
https://jaj.gr/ethics/arios-pagos-internet-ke-tileorasi-den-ine-tipos/

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Ακόμη και τα μικρά ΜΜΕ μπορούν να έχουν μεγάλη επιρροή στον δημόσιο διάλογο

Tο πρώτο μεγάλης κλίμακας πείραμα του είδους του στον χώρο των media χρειάσθηκε πέντε χρόνια για να ολοκληρωθεί.
Τα μικρά μέσα ενημέρωσης μπορούν να επηρεάσουν τον δημόσιο διάλογο σε μια χώρα, δυσανάλογα σε σχέση με το μέγεθός τους, κυρίως χάρη στη «μεσολάβηση» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Πρόκειται για το πρώτο μεγάλης κλίμακας πείραμα του είδους του στον χώρο των media, το οποίο χρειάσθηκε πέντε χρόνια για να ολοκληρωθεί.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Χάρβαρντ, ΜΙΤ και Φλόριντα, με επικεφαλής τον καθηγητή Γκάρι Κινγκ του πρώτου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Science", πειραματίσθηκαν με 48 μικρά και μεσαία μέσα ενημέρωσης, τα οποία ομαδοποίησαν τυχαία σε επιμέρους ομάδες των δύο έως πέντε μέσων.
Τα μέσα αυτά κλήθηκαν να γράψουν και να δημοσιεύσουν άρθρα σχετικά με επίκαιρα θέματα όπως η μετανάστευση, το φυλετικό, το περιβάλλον, η κλιματική αλλαγή, η ανεργία και η τεχνολογία. Τα άρθρα ήσαν κάθε είδους, από ερευνητική δημοσιογραφία και συνεντεύξεις έως σχόλια και αναλύσεις, ενώ οι αναγνώστες δεν είχαν ιδέα για το πείραμα.
Στη συνέχεια, οι επιστήμονες, αναλύοντας με τη βοήθεια αλγορίθμων τα μηνύματα στο Twitter, αξιολόγησαν την επιρροή των άρθρων μέσα στη συγκεκριμένη εβδομάδα που «έτρεξαν», καθώς και την επόμενη. Διαπιστώθηκε ότι αρκούσαν μόνο τρία μικρομεσαία μέσα ενημέρωσης, να γράψουν σχετικά άρθρα, για να αυξηθεί μέσα στην ίδια εβδομάδα κατά 63% η δημόσια συζήτηση στις ΗΠΑ πάνω στο αντίστοιχο πεδίο πολιτικής (περιβάλλον, απασχόληση, μετανάστες, κλίμα κ.α.), σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα.
 Επιπλέον, η κοινή γνώμη φάνηκε να στρέφεται σε μεγαλύτερο βαθμό προς την ιδεολογική κατεύθυνση που εκπροσωπούσαν τα άρθρα σε κάθε ξεχωριστό θέμα. Υπολογίσθηκε ότι τα άρθρα επηρέασαν σε ποσοστό 2,3% την κοινή γνώμη προς την ιδεολογική κατεύθυνση των δημοσιευμάτων, πράγμα που σημαίνει ότι σε μερικές περιπτώσεις, πιθανώς άλλαξαν τις πεποιθήσεις των ανθρώπων πολύ γρήγορα.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΕΔΟΕΑΠ - Μια ωραία ατμόσφαιρα







Μια ωραία ατμόσφαιρα
Το σημερινό μου άρθρο μπορεί και να μην αφορά κανέναν εκτός από μερικούς συναδέλφους μου, αλλά εγώ έτσι κι αλλιώς θα το δημοσιεύσω. Έχουμε κι εμείς οι γραφιάδες καρδιά, δεν γράφουμε μόνο για λόγους επαγγελματικούς.
Μπορεί πάλι να ενδιαφέρει όλο τον κόσμο, σαν το μικρό νύχι του λιονταριού που μας επιτρέπει να βγάλουμε συμπεράσματα για ολόκληρο το άγριο ζώο. Αλλά προς στιγμήν είναι σαν να έχω απολέσει το κριτήριο για το τι ενδιαφέρει ποιον.

Στην αρχή της εβδομάδας, Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, έλαβε χώρα στα γραφεία του ασφαλιστικού ταμείου των δημοσιογράφων κρίσιμη «γενική συνέλευση». Αλλά δεν επρόκειτο για γενική συνέλευση, στην πραγματικότητα ήταν ένα δημοψήφισμα: Μ’ ένα ΝΑΙ ή ένα μ’ ΟΧΙ κρίναμε ιδιαιτέρως πολύπλοκα ασφαλιστικά ζητήματα, χωρίς να μας παρέχεται η δυνατότητα οποιασδήποτε διαφοροποίησης ή βελτίωσης του πλαισίου. Αυτό το θεωρώ κατάντια.
Το χειρότερο είναι ότι το πλαίσιο αυτό δεν προσδιορίστηκε από συλλογική διαβούλευση, αλλά από ένα μακρύ πήγαιν’ έλα μεταξύ υπουργείου Εργασίας, εργοδοτών και συνδικαλιστικών κονκλαβίων, χωρίς τη συμμετοχή των συνδικαλιστικών μειοψηφιών, χωρίς δημοσιοποίηση των αναλογιστικών μελετών.
Κατάντια είναι το γεγονός ότι το σχέδιο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των εργοδοτών. Κι ακόμα μεγαλύτερη είναι πως οι εργοδότες παριστάνουν ότι το απορρίπτουν, προσπαθώντας μέχρι τέλους να αποσπάσουν ό,τι περισσότερο μπορούν από του φτωχού τ’ αρνί.
Κατάντια είναι ότι μεσούσης της ψηφοφορίας, Τετάρτη πρωί, η κυβέρνηση τροποποίησε επί τα χείρω το υποτίθεται συμφωνημένο σχέδιο πάνω στο οποίο γινόταν η ψηφοφορία, χαρίζοντας στους εργοδότες 12.000.000 αναδρομικά, χωρίς κάποια ανάλογη παραχώρηση προς τους εργαζομένους. Αυτό δεν λέγεται απλώς κατάντια, λέγεται ταξική μεροληψία.
Στο μεταξύ, η συνδικαλιστική αντιπολίτευση εκτόξευε καταγγελίες εναντίον της προτεινόμενης ρύθμισης. Κατάντια ήταν ότι το έκαναν χωρίς να υποβάλλουν κάποια ρεαλιστική πρόταση, επιτείνοντας τη σύγχυση και την ανημπόρια των ασφαλισμένων.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, πήγα από τη Δευτέρα και ψήφισα σ’ αυτή την ψευδεπίγραφη συνέλευση, σ’ αυτή την εκβιαστική ψηφοφορία. Κατάντια… Κι ακόμα μεγαλύτερη κατάντια είναι ότι ψήφισα ΝΑΙ. Όχι από φόβο, ούτε λαμβάνοντας υπόψη κάποιο μικροσυμφεροντάκι μου, αλλά ελλείψει αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης. Δεν ξέρω τι θα ψήφιζα αν είχα υπόψη μου την τελευταία ( κυβερνητική υπαναχώρηση. Ίσως να ψήφιζα πάλι ΝΑΙ. Για τους ίδιους ακριβώς λόγους.
Κατάντια δεν είναι που θα υποβαθμιστούν όλες οι παροχές του ταμείου, με το ενδεχόμενο της κατάρρευσής του πάντα ανοιχτό. Δεν είναι κατάντια να μοιραστείς την υλική κατάντια όλων των άλλων εργαζομένων της χώρας. Κατάντια είναι να σε πηγαίνουν στην καταστροφή δεμένο χεροπόδαρα, κι από πάνω να σε βάζουν να προσυπογράψεις οικειοθελώς την καταδίκη σου, με αντάλλαγμα μια μικρή αναστολή.
Το χειρότερο απ’ όλα δεν το ‘χω ξεστομίσει ακόμα. Είχα την ευκαιρία όλο το προηγούμενο διάστημα να δηλώσω δημοσίως αυτά που γράφω τώρα. Δεν το έκανα – συνειδητά. Χρόνια τώρα παίρνω το ρίσκο να συμμετέχω στον δημόσιο διάλογο, συνήθως προτείνοντας λύσεις. Συνέβη μερικές φορές να μη δικαιωθώ, κι αυτό σε μια συγκεκριμένη περίσταση με ανάγκασε μετά σε μακρά δημόσια σιγή. Όχι γιατί μετάνιωσα, αλλά γιατί με έκαμπτε το βάρος της ευθύνης.
Αλλά αυτή τη φορά δεν αισθανόμουν πως είχα το δικαίωμα να επηρεάσω οποιονδήποτε, τελώντας ο ίδιος σε πλήρη αβεβαιότητα. Αυτό κι αν είναι κατάντια…
___________

Το αρχικό κείμενο, συντομευμένη εκδοχή του οποίου αποτελεί το άρθρο στη στήλη μου στο ΕΘΝΟΣ, 11.11.2017.

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Δημοσιογράφοι σε απεργία πείνας | Για το δικαίωμά τους στην ιατρική περίθαλψη, τη σύνταξη και τη διάσωση της κοινωνικής τους ασφάλισης



ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ εσπευσμένα η δημοσιογράφος απεργός πείνας Αφροδίτη Υψηλάντη // (Τα κυρίαρχα ΜΜΕ, και τ' αφεντικά τους έχουν υποβαθμίσει, σχεδόν αγνοήσει αυτή την απεργία πείνας τεσσάρων δημοσιογράφων, τους λόγους και τα αιτήματα της. Το γιατί συμβαίνει αυτό, εύκολα γίνεται αντιληπτό... 
-Δ.Τζ.)
Στο νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν» μεταφέρθηκε εσπευσμένα η δημοσιογράφος απεργός πείνας Αφροδίτη Υψηλάντη. Τη δημοσιογράφο επισκέφτηκε στον χώρο της απεργίας πείνας, έξω από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ, γιατρός της ομάδας «SOS Ιατροί» και διαπίστωσε οξεία βρογχίτιδα με ενδεχόμενο τη μετατροπή σε πνευμονία. Για τον σκοπό αυτό, ζήτησε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, όπου η Αφρ. Υψηλάντη συνδέθηκε με μηχάνημα οξυγόνου.
Δημοσιογράφοι σε απεργία πείνας | Για το δικαίωμά τους στην ιατρική περίθαλψη, τη σύνταξη και τη διάσωση της κοινωνικής τους ασφάλισης.

Σε απεργία πείνας για τη σωτηρία του ΕΔΟΕΑΠ βρίσκονται τώρα και έντεκα μέρες οι δημοσιογράφοι Αφροδίτη Υψηλάντη, Τζώρτζια Κοντράρου, Ελένη Ανδριανού και Μαρίνα Βήχου, έξω από τα κτήρια της ΕΣΗΕΑ και του ΕΦΚΑ (επί της οδού Ακαδημίας). Προηγουμένως έκανε εξαντλητική απεργία πείνας για μία εβδομάδα ο βετεράνος δημοσιογράφος Θόδωρος Βαρίκος, που τη διέκοψε για σοβαρούς λόγους υγείας.
Τα τελευταία 49 χρόνια το ελληνικό κράτος, καθώς επίσης και οι ιδιοκτήτες Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης δεν συνέβαλαν ποτέ ούτε με μία δραχμή/ευρώ για την ιατρική περίθαλψη και τις συντάξεις των Ελλήνων δημοσιογράφων.
Δεν πλήρωσαν ποτέ καμία ασφαλιστική συμμετοχή στον Ενιαίο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Επικουρικής Ασφάλισης και Περίθαλψης (Ε.Δ.Ο.Ε.Α.Π.) των Ελλήνων δημοσιογράφων και γενικότερα των εργαζομένων στα media. Παράδοξο σε σύγκριση με οποιονδήποτε άλλο εργαζόμενο στην Ελλάδα. Αντ’ αυτού είχε προστεθεί στις εισφορές των εργαζομένων, ένας πόρος από τις διαφημίσεις στα media. Πέρυσι η ελληνική κυβέρνηση κατήργησε αυτή την εισφορά δίχως να την αντικαταστήσει.
Από τον Σεπτέμβριο του 2016, παραμένουν ανασφάλιστοι 16.754 Έλληνες πολίτες, δημοσιογράφοι και οι οικογένειές τους. Παράλληλα ο ΕΔΟΕΑΠ -ο μη κερδοσκοπικός Οργανισμός Κοινωνικής Ασφάλισης και Περίθαλψης- σταμάτησε ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2017 την καταβολή επικουρικών συντάξεων σε 2.235 δικαιούχους.
Αυτός ο κοινός οργανισμός, που έμεινε χωρίς πόρους για 13 μήνες, καταρρέει εν μέσω της ένοχης στάσης όλων των ιδιοκτητών ελληνικών Μέσων Ενημέρωσης. Τηλεοπτικοί σταθμοί, ραδιοφωνικοί σταθμοί, εφημερίδες, περιοδικά και ψηφιακά μέσα, παραμένουν όλα εκκωφαντικά σιωπηλά.
Οι εργαζόμενοι (εν μέσω της βαθύτερης κρίσης που έχουν βιώσει ποτέ τα ελληνικά media), οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι Έλληνες δημοσιογράφοι δεν ζητούν ευνοϊκές εξαιρέσεις, απαλλαγές ή προνόμια.
Απαιτούν όμως την ιατρική τους περίθαλψη και τις συντάξεις τους, όπως οποιοσδήποτε άλλος φορολογούμενος πολίτης, καθώς τους τελευταίους 13 μήνες έχουν στερηθεί το δικαίωμά τους στην ασφάλιση, την ιατρική περίθαλψη και τη σύνταξη.
Υπογράφουμε και ζητούμε την άμεση παρέμβασή σας, προκειμένου να θεσπιστεί νομικά ένας βιώσιμος πόρος για τον Ενιαίο Οργανισμό Επικουρικής Ασφάλισης και Περίθαλψης των Ελλήνων Δημοσιογράφων και Εργαζομένων στα Μέσα Ενημέρωσης (ΕΔΟΕΑΠ) – στο βαθμό που το δικαίωμα αυτό προβλέπεται από το Ελληνικό Σύνταγμα και τους νόμους για όλους τους Έλληνες πολίτες. Με αυτό τον τρόπο, θα σταματήσει η παράνομη στάση των ιδιοκτητών ελληνικών media και δεν θα υπάρξει περαιτέρω ανάγκη Έλληνες δημοσιογράφοι να συνεχίσουν την απεργία πείνας που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή έξω από τα γραφεία της Ένωσης Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Αθήνας (ΕΣΗΕΑ), στο κέντρο μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας, όπως είναι η Αθήνα, προσπαθώντας απεγνωσμένα να προσελκύσουν την προσοχή της ελληνικής κυβέρνησης για την επίλυση του κρίσιμου προβλήματος του Οργανισμού τους.
Οι Έλληνες δημοσιογράφοι δεν πρέπει να εξαιρεθούν από την ιατρική περίθαλψη και τις συντάξεις που ισχύουν για όλους τους εργαζόμενους, ανέργους και συνταξιούχους πολίτες της Ε.Ε.
Είναι ζήτημα δημοκρατικής ευθύνης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι ζήτημα πολιτισμού και κοινωνικής δικαιοσύνης, τελικά. Ζήτημα αλληλεγγύης σε μια Ενωμένη Ευρωπαϊκή Κοινωνία. Πρωτίστως επειδή, σύμφωνα με τις βασικές συνταγματικές αρχές της, η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να υπερασπίζεται το δικαίωμα όλων των Ευρωπαίων πολιτών για ίση πρόσβαση στην υγεία και στις κοινωνικές παροχές.

Συνοψίζοντας:

- Η σημερινή κυβέρνηση κατάργησε με νόμο που ψηφίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2016, τον μοναδικό πόρο (αγγελιόσημο) που είχε το ΝΠΙΔ ως ΕΝΙΑΙΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ & ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ για να καλύπτει τη λειτουργία του.
- Το ελληνικό κράτος, επί 49 χρόνια από τότε που ιδρύθηκε ο ΕΔΟΕΑΠ, δεν πλήρωσε ποτέ για την περίθαλψη και την επικούρηση των σκληρά εργαζομένων στο χώρο του Τύπου. Τον νόμιμο πόρο που είχε ο ΕΔΟΕΑΠ μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2016 η κυβέρνηση δεν τον αντικατέστησε, όπως είχε συνταγματική υποχρέωση.
- Από την άλλη πλευρά οι εκδότες παρακρατούν παράνομα από πέρυσι τον Σεπτέμβριο (τουλάχιστον) εισφορές από τους εργαζόμενους χωρίς να τις αποδίδουν, ενώ οφείλουν στον ΕΔΟΕΑΠ και καθυστερούμενο αγγελιόσημο, το οποίο έχουν εισπράξει μέχρι την περίοδο που ίσχυε.
- Με το PSI και το κούρεμα των ομολόγων χάθηκε μεγάλο μέρος των αποθεματικών του ΕΔΟΕΑΠ και έτσι μετά τον περασμένο Μάιο για πρώτη φορά πληρώθηκαν εκπρόθεσμα κατά δύο μήνες οι επικουρικές συντάξεις και κατόπιν δανείου από τον ΕΦΚΑ. Ενώ αυτή τη στιγμή δεν έχει πληρωθεί η επικουρική του Σεπτεμβρίου.
- Η σημερινή κυβέρνηση παρανομεί απροκάλυπτα επιτρέποντας στους βαρόνους της ενημέρωσης να μην πληρώνουν εργοδοτικές εισφορές, ενώ η κοινωνική ασφάλιση 16.754 εργαζομένων στον Τύπο και των οικογενειών τους είναι αυτή τη στιγμή στον αέρα.
- Κυβέρνηση και εργοδότες κάνουν μπαλάκι τους εργαζόμενους στην Ενημέρωση στη μεταξύ τους κόντρα για το θέμα της αδειοδότησης των καναλιών και κωλυσιεργούν με άκαρπες διαπραγματεύσεις την διασφάλιση της περίθαλψης και της επικουρικής σύνταξής τους.

Για όλα τα παραπάνω οι δημοσιογράφοι κάνουν έκκληση προς όλους μας:

ΖΗΤΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΤΕ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (ΕΔΟΕΑΠ):

~~~~~~~~~


Αντιπροσωπεία των απεργών πείνας κατέθεσε την Παρασκευή εξώδικο στη διοίκηση του ΕΔΟΕΑΠ προκειμένου να ενημερωθούν όλοι οι μέτοχοι – μέλη για τα οικονομικά στοιχεία του Οργανισμού και για τις ενέργειες της διοίκησής του προκειμένου να εισπραχθούν οφειλές παρελθόντων ετών, όπως μας ενημέρωσε η Τζώρτζια Κοντράρου, εκπρόσωπος των συνταξιούχων δημοσιογράφων.

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της Εξώδικης Δήλωσης Πρόσκλησης και Διαμαρτυρίας:
Ενώπιον
παντός αρμοδίου δικαστηρίου και αρχής
Εξώδικη Δήλωση Πρόσκληση και Διαμαρτυρία
Των Αφροδίτης Υψηλάντη, Τζώρτζιας Κοντράρου, Μαρίνας Βήχου και Ελένης Ανδριανού
Προς τον ΕΔΟΕΑΠ
(Ενιαίο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Επικουρικής Ασφάλισης και Περίθαλψης) Οδός Σισίνη 18, όπως νόμιμα εκπροσωπείται.
Είμαστε μέλη της ΕΣΗΕΑ και μέλη μέτοχοι του ΕΔΟΕΑΠ.
Αποφασίσαμε απεργία πείνας και συλλογή υπογραφών για τη σωτηρία του ΕΔΟΕΑΠ, ως αυτοδιοίκητου, αυτόνομου οργανισμού υποχρεωτικής ασφάλισης, όπως λειτουργεί και με τις ασφαλιστικές καλύψεις που οφείλει να παρέχει σε εργαζόμενους, ανέργους, απλήρωτους και συνταξιούχους δημοσιογράφους και διοικητικούς. Σε όλους μας και στις οικογένειές μας.
Τις τελευταίες ώρες όμως βιώνουμε δραματικές εξελίξεις σε βάρος του Ταμείου μας, με αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην του κλάδου, από περιστασιακές και ισχνές πλειοψηφίες στο ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ, της ΠΟΕΣΥ και της ΕΣΗΕΑ.
Με συνοπτικές διαδικασίες επιχειρείται να γραφούν τίτλοι τέλους για την ασφάλισή μας και οι υπεύθυνοι (κυβέρνηση, εργοδότες συνδικαλιστές και άλλοι) προσπαθούν να δραπετεύσουν από αυτά που τους βαρύνουν, σαν να μη γνωρίζει ο κλάδος ποιοι μας έφτασαν ως εδώ.
Η σημερινή κυβέρνηση κατήργησε σειρά διατάξεων για το κοινωνικό πόρο μας (και σύμφωνα με τις αποφάσεις των ανωτάτων δικαστηρίων, οιονεί εργοδοτικής εισφοράς) και με το νόμο 4387/2016 το μετέτρεψε σε διαφημιστική δαπάνη εκατομμυρίων ευρώ που νέμονται εργοδότες, διαφημιστές και διαφημιζόμενοι.
Το ΔΣ του ΕΔΟΕΑΠ που συνεδριάζει σήμερα οφείλει:
-Να ενημερώσει αμέσως υπεύθυνα και αναλυτικά όλους τους μετόχους μέλη για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στον οργανισμό, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ακόμη δημοσιευμένα τα στοιχεία απολογισμού και ισολογισμού 2016 καθώς και προϋπολογισμού 2017, ενώ ακόμη εκκρεμεί η έγκρισή τους από τακτική γενική συνέλευση που θα έπρεπε να έχει γίνει μέχρι τον περασμένο Μάη
-Να δώσει στη δημοσιότητα το πλαίσιο-πρόταση, που ερήμην των μελών μετόχων του έχει συμφωνήσει η πλειοψηφία της διοίκησής του, μαζί με τα προεδρεία ΕΣΗΕΑ, ΕΣΠΗΤ, ΕΠΗΕΑ, ΠΟΕΣΥ με την κυβέρνηση και τους εργοδότες και έχει αποδεχτεί να τεθεί υπόψη των δανειστών.
-Να δώσει στη δημοσιότητα ποιες ακριβώς είναι -αναλυτικά- οι απαιτήσεις που εκχώρησε στον ΕΦΚΑ καθώς και το κείμενο της σύμβασης για το περίφημο δάνειο των 10 εκατομμυρίων ευρώ, που συνήψε, αλλά στην ουσία είναι χρήματα από τα διαθέσιμα και τα αποθεματικά του κλάδου μας, που μεταφέρθηκαν από το ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.
-Να ενημερώσει αναλυτικά για όλες τις απαιτήσεις του ΕΔΟΕΑΠ έναντι τρίτων, με βάση τα επίσημα λογιστικά στοιχεία του (γραφεία ισολογισμών, ΔΕΚΟ, διαφημιστικές εταιρείες, εργοδότες κ.α.).
-Να προβεί αμέσως σε όλες τις ενδεδειγμένες νομικές και συνδικαλιστικές ενέργειες για την είσπραξη από τον ΕΦΚΑ των κεφαλαίων που μη νόμιμα παρακρατεί από οφειλές αγγελιοσήμου 2015, ενώ ακόμη εκκρεμεί η συγκέντρωση στοιχείων και η καταγραφή των οφειλών του 2016.
-Να θέσει αμέσως την Κυβέρνηση και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας προ των ευθυνών τους για όλα αυτά, γιατί είναι αδιανόητο να παρακρατούνται επικουρήσεις για δεύτερη φορά μέσα σε ένα τρίμηνο, από τα χρήματα των οποίων πληρώνονται δαπάνες για φάρμακα και εξετάσεις όταν σε έγγραφο της ΕΠΗΕΑ με την ΕΣΗΕΑ αναφέρεται ότι εκκρεμεί η απόδοση βεβαιωμένων οφειλών αγγελιοσήμου, τουλάχιστον 60 εκ. ευρώ.
-Να αναλάβει τις ευθύνες της για όλα αυτά και το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ
Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017-10-20
Οι εξωδίκως δηλούσες – διαμαρτυρόμενες και προσκαλούσες
Αφροδίτη Υψηλάντη, Τζώρτζια Κοντράρου, Μαρίνα Βήχου, Ελένη Ανδριανού

Για υπογραφές ΕΔΩ:
https://www.catisart.gr/archives/26920

Δείτε περισσότερες αντιδράσεις

Άνθρωποι και Φύση πάνω από τα κέρδη

Εφημερίδα "Ελληνική Πολιτεία"

Εφημερίδα "Ελληνική Πολιτεία"

Ελληνική Πολιτεία

Το Διάταγμα για τον τρόπο εκλογής πληρεξουσίων, που θα συγκροτούσαν την Δ’ Εθνική Συνέλευση, τυπώθηκε από το τυπογραφείο του Ναυπλίου στις 4/3/1829.

«Γενική Εφημερίς της Ελλάδος»

«Γενική Εφημερίς της Ελλάδος»
http://www.et.gr/et/istorik-anadrom/fek_images2/efhmeris_genikh.jpg/view

«Γενική Εφημερίς της Ελλάδος»

Η «Γενική Εφημερίς της Ελλάδος» υπήρξε η πιο οργανωμένη και μακρόβια εφημερίδα της περιόδου του Αγώνα. Εκδόθηκε για επτά χρόνια (από το 1825 έως το 1832) και κυκλοφόρησαν 597 φύλλα (2.762 σελίδες).

Μουσείο Εφημερίδας 'Η Θεσσαλία'

Μουσείο Εφημερίδας 'Η Θεσσαλία'
Το Mουσείο λειτουργεί από το 1997 στις εγκαταστάσεις της εφημερίδας http://www.diki.gr/museum/EL/city/chronos.asp?year=1898

Εφημερίδα 'Θεσσαλία'



Η εφημερίδα Θεσσαλία κυκλοφόρησε στις 25 Μαΐου 1898, την ημέρα ακριβώς της αποχώρησης από την πόλη των τουρκικών στρατευμάτων. Έκτοτε κυκλοφορεί αδιάλειπτα και είναι η μακροβιότερη επαρχιακή εφημερίδα. Αναδείχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες εφημερίδες της ελληνικής περιφέρειας, με πολλούς ανταποκριτές και συνεργάτες στην Ελλάδα και το εξωτερικό και με μεγάλη κυκλοφορία.
Το 1914 την έκδοση και διεύθυνση της Θεσσαλίας ανέλαβε ο δημοσιογράφος Τάκης Οικονομάκης, δημοτικιστής και πρωτεργάτης του εργατικού κινήματος, ο οποίος έδωσε στην εφημερίδα φιλελεύθερο προσανατολισμό. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η Θεσσαλία στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, καθώς με τα καυστικά άρθρα της εναντίον των Γερμανών εμψύχωνε την τοπική κοινωνία και εξόργιζε τις γερμανικές αρχές. Η στάση αυτή οδήγησε στην απόπειρα σύλληψης του Οικονομάκη το 1944, ο οποίος ωστόσο πέθανε από καρδιακή προσβολή, προτού πέσει στα χέρια των κατοχικών αρχών. Μετά το θάνατο του Οικονομάκη και στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου η εφημερίδα ακολούθησε ένα δεξιό προσανατολισμό, γεγονός που οδήγησε σε μεγάλη πτώση της κυκλοφορίας της. Την περίοδο 1953-1965, οι συντάκτες της ανέλαβαν την έκδοση και τη διαχείρισή της με αποτέλεσμα να αποκαταστήσουν και πάλι την κυκλοφορία της. Το 1990 την εφημερίδα αγόρασε ο βιομήχανος Κ. Λούλης, ο οποίος την πούλησε το 1996 σε όμιλο επιχειρηματιών.
"Βόλος, ένας αιώνας. Από την ένταξη στο ελληνικό κράτος (1881) έως τους σεισμούς (1955)", Εκδόσεις Βόλος, Βόλος 1999.
Αρχείο Ζημέρη, ΔΗ.Κ.Ι..

Μουσείο Εφημερίδας 'Η Θεσσαλία'Το Μουσείο λειτουργεί από το 1997 στις εγκαταστάσεις της εφημερίδας (Α' Βιομηχανική Περιοχή Βόλου). Δεσπόζουσα θέση στο χώρο του κατέχουν οι μηχανές που εξασφάλιζαν την παραγωγή της εφημερίδας από το 1898 έως το 1990.

Φύλλο της εφημερίδας Θεσσαλία, 1940.
Δημοτικό Κέντρο Ιστορίας και Τεκμηρίωσης Βόλου

Φύλλο της εφημερίδας Θεσσαλία, 1902.

Φύλλο της εφημερίδας Θεσσαλία, 1902.

η αρχαιότερη εφημερίδα

Εφημερίδες - Ραδιόφωνα κ.ά.

Εφημερίδες Athens News Η έκδοση στο Internet των Athens News. Η μοναδική ημερήσια ελληνική εφημερίδα που εκδίδεται στα Αγγλικά. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Ημερήσια νέα, άρθρα και αγγελίες από την Καθημερινή, μια αθηναϊκή ημερήσια εφημερίδα. TO BHMA OnLine Έκδοση στο Internet άλλης μιας αθηναϊκής εφημερίδας. E on-line (Ελευθεροτυπία) Η πρώτη ελληνική εφημερίδα στο Internet. ΤΑ ΝΕΑ Έκδοση στο Internet μιας από τις δημοφιλέστερες ελληνικές εφημερίδες. EXPRESS Η πρώτη ελληνική οικονομική εφημερίδα στο Internet. ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Άλλη μια οικονομική και επιχειρηματική εφημερίδα στο Internet. Στο αρχείο της ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗΣ μπορεί να βρεθεί ένα πλήθος οικονομικών και επιχειρηματικών πληροφοριών. New Europe Η "New Europe" είναι μια διεθνής οικονομική εφημερίδα με ειδήσεις από χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Περιλαμβάνει profiles πολλών ανερχόμενων αγορών και πληροφορίες σχετικά με το "New Europe Network." Νέοι Αγώνες Η έκδοση στο Internet μιας εφημερίδας των Ιωαννίνων. Παρέχει τοπικά νέα, αθλητικά, αγγελίες και τοπικές πληροφορίες. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Η ηλεκτρονική έκδοση της γνωστής πρωινής εφημερίδας. Υπηρεσίες Τύπου Συλλογή ημερήσιων νέων από το HRI Τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και την Κύπρο. Τα νέα παρέχονται από διάφορες υπηρεσίες τύπου. Παρέχεται από το Hellenic Resources Institute. Στις πηγές περιλαμβάνονται: COSMOS, Λόγος(Κύπρος), Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων Καθημερινά Ελληνικά νέα που παρέχονται από το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων το Μακεδονικό Πρακτoρείο Ειδήσεων παρέχει πολιτικές, πολιτισμικές και οικονομικές ειδήσεις και πληροφορίες για γεγονότα στην Ελλάδα καθώς και σε ολόκληρο τον κόσμο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε θέματα των Βαλκανίων, της Ανατολικής Ευρώπης και της περιοχής της Μαύρης Θάλασσας. ΑΝΤΙ Η έκδοση στο Internet ενός γνωστού ελληνικού πολιτικού περιοδικού. Παρέχονται και Αγγλικές στήλες. FLASH 9.61 Ένας αθηναϊκός ραδιοφωνικός σταθμός, παρουσιάζει το "studio" του στο Internet. Ειδήσεις, πληροφορίες για το σταθμό και σχόλια από το προσωπικό του. Ράδιο Παλαμά Συνδεθείτε με τη Λάρισσα και ακούστε ελληνική μουσική και ειδήσεις. Μετάδοση με RealAudio από το Ράδιο Παλαμά, ένα ραδιοφωνικό σταθμό από τη Λάρισα. ΣΚΑΙ On Line Τα τελευταία νέα, ανανεώνονται ανά ώρα. Παρέχεται από το ΣΚΑΙ και τον Webads.

EΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ
www.magikokouti.gr
www.kepeme.blogspot.com
http://www.yfos-magazine.gr
http://www.lexima.gr/lxm/read-863.html
http://www.in.gr
http://www.estiabookstore.gr/estia/HestiaBookStore_Main.asp
http://www.avgi.gr/nea-avgi/main_page.asp
http://lousios.blogspot.com
http://genesis.ee.auth.gr/dimakis/Yfos/Yfos.html
http://find.in.gr/index.php?q=περιοδικο%20ΥΦΟΣ&u=www.philology.gr/magazines/yfos.html
http://find.in.gr/index.php?q=περιοδικο%20ΥΦΟΣ&u=www.in.gr/books/yfos/
http://arkadikovima.blogspot.com
http://arkadiko.blogspot.com
http://aivalis.blogspot.com

Αρχειοθήκη ιστολογίου