Ο Μέρντοκ θα εμποδίσει την αναπαραγωγή ύλης εφημερίδων του στο Διαδίκτυο

Ο μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης, Ρούπερτ Μέρντοκ, προτίθεται να εμποδίσει στο εξής τις μηχανές αναζήτησης του Διαδικτύου, π.χ. Google, Microsoft, να αναπαράγουν ολόκληρα τα άρθρα των εφημερίδων του δωρεάν. Μόλις τα ηλεκτρονικά σάιτ των εφημερίδων αυτών γίνουν συνδρομητικά, οι μηχανές αναζήτησης θα μπορούν να δείχνουν στο χρήστη δωρεάν μόνο τους τίτλους ή μερικές φράσεις των άρθρων.
Από εκεί και πέρα, είτε θα πρέπει να πληρώνουν για το δικαίωμα της αναδημοσίευσης, είτε να συνοδεύουν το άρθρο με μία φόρμα, μέσω της οποίας ο χρήστης θα μπορεί να γίνει συνδρομητής, εάν επιθυμεί να έχει πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενό τους. Ο κ. Μέρντοκ καταγγέλλει ότι οι μηχανές αναζήτησης έχουν γίνει πάμπλουτες από διαφημιστικά έσοδα, εκμεταλλευόμενες το περιεχόμενο των εφημερίδων: «Πιστεύω ότι αυτό πρέπει να σταματήσει. Οι εφημερίδες πρέπει να τις υποχρεώσουν να κάνουν τη δική τους δημοσιογραφία». Οσο για το επιχείρημα ότι οι χρήστες του Ιντερνετ, συνηθισμένοι στη δωρεάν παροχή ενημέρωσης, θα αρνηθούν να πληρώσουν, το απορρίπτει λέγοντας: «Οταν δεν θα έχουν πλέον πουθενά να πάνε, θα πληρώσουν». Εκτιμά, μάλιστα, ότι οι περισσότερες εφημερίδες στη Βρετανία θα αρχίσουν κάποια στιγμή να χρεώνουν για το σύνολο ή μέρος του περιεχομένου τους. Η εταιρεία News International, θυγατρική του ομίλου News Corp. του Ρούπερτ Μέρντοκ, ανακοίνωσε στα τέλη Μαρτίου ότι τα σάιτ της εφημερίδας «The Times» και της κυριακάτικης έκδοσής της «The Sunday Times» θα γίνουν από τον Ιούνιο συνδρομητικά.

Σχολιάζοντας, τέλος, την κυκλοφορία του iPad, ο κ. Μέρντοκ είπε ότι οι ηλεκτρονικές ταμπλέτες αυτού του είδους ενδέχεται ν' αποτελέσουν τη σωτηρία των εφημερίδων, απαλλάσσοντάς τες από το κόστος του χαρτιού, της εκτύπωσης και της διανομής.

* Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 8 Απριλίου 2010 ΛΗΔΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ (Πηγή: Γαλλικό Πρακτορείο)

Οι Βαρόνοι και η διαπλοκή διαφεντεύουν

Οι ακατονόμαστοι

του Κώστα Καββαθά

Ο όρος δεν είναι καινούριος. Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε (εκτός απ’ τη γιαγιά) από τον Τζίμι Πανούση μετά την αγωγή που έκανε (και κέρδισε) ο Γιώργος Νταλάρας, και του απαγόρευε στον «τζιμάκο» να χρησιμοποιεί τ’ όνομα του στις παραστάσεις του.
Να όμως που ο όρος βρήκε νέα χρήση με τις συζητήσεις που γίνονται στη Βουλή για τα περίφημα «διαπλεκόμενα» τα οποία όλοι γνωρίζουν, αλλά κανείς δεν αποκαλύπτει εξ ου και το «ακατονόμαστος».
Η μη αποκάλυψη θέτει το ερώτημα: τι είναι αυτό που εμποδίζει τους εκλεγμένους ηγέτες του ελληνικού λαού να αποκαλύψουν τα ονόματα των ακατονόμαστων; Η απάντηση είναι απλή: η απίστευτη δύναμη που οι ακατονόμαστοι έχουν αποκτήσει μέσα από τις πολλαπλές τους προσβάσεις και ιδιοκτησίες στα ΜΜΕ που, ακόμα και ποιο …γενναίος πρωθυπουργός τρέμει να τα βάλει μαζί της πολύ περισσότερο δε ο βουλευτής ή ο απλός πολίτης.
Οι ακατονόμαστοι διαθέτουν τέτοια ισχύ ώστε, μέσα σε ένα μήνα μπορούν να «αλλάξουν» πρωθυπουργό, σε μία εβδομάδα βουλευτή και σε λιγότερο από ένα πρωινό, γενικό γραμματέα. Όσο για τους απλούς πολίτες ή τους μη αρεστούς δημοσιογράφους, αυτούς «μαύρο φίδι που τους έφαγε» αν τολμήσουν να τα βάλουν μαζί τους.

Οι πρώτοι μένουν χωρίς …σπίτι και οι δεύτεροι χωρίς δουλειά πριν προλάβουν να πουν «κύμινο». Πως όμως λειτουργεί και τι ακριβώς είναι η διαπλοκή; Piece a’ cake που λένε και οι αμερικανοί. Ο Νίκος τηλεφωνεί στο Κώστα και του λέει «αυτός ο Καββαθάς (ας πούμε) που έχεις εκεί ενοχλεί: εμάς, τη κυβέρνηση, τον υπουργό, τα σχέδια μας για νέες εφημερίδες ή περιοδικά. Κάνε κάτι…».

Μια και δυο ο Κώστας για να τα έχει καλά με το Νίκο ο οποίος θα τον στηρίξει στο διαγωνισμό για την κατασκευή/ανακατασκευή/ επισκευή του 3ου λιμενοβραχίονας του λιμένος Αρκουδομαρίας, καλεί τον «καββαθά» και του ανακοινώνει ότι το στιλ γραφής «δεν αρέσει σε κάποιους στην εφημερίδα». Ο «καββαθάς» ζητάει να μάθει ποιοι είναι αυτοί, δεν παίρνει απάντηση και παραιτείται.
Το ίδιο κάνει ο υπουργός, ο γενικός γραμματέας, ο όποιος ανάλογα με τη «πίεση» που δέχεται από τη διαπλοκή. Βέβαια, στο σημείο αυτό και για να μη παρεξηγηθώ από τους παλιούς μου συναδέλφους, πρέπει να πω ότι, σε ορισμένα ΜΜΕ η διαπλοκή δεν περνάει. Υπάρχουν ακόμα καλοί επαγγελματίες που είναι αρκετά δυνατοί και διαθέτουν τη στήριξη των εκδοτών/ιδιοκτητών ώστε να αποκαλύψουν σκάνδαλα.
Σε γενικές γραμμές όμως η διαπλοκή λειτουργεί εκεί που εμπλέκονται διαγωνισμοί και κρατικές υπηρεσίες όπου γίνεται το «έλα να δεις».

Πως θα αντιμετωπιστούν οι διαπλεκόμενοι;

Με ένα απλό τρόπο. Να λειτουργήσουν οι νόμοι όπως λειτουργούν σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του πλανήτη. Όταν οι νόμοι λειτουργούν κανένας δεν μπορεί να κάνει ότι του καπνίσει, όταν του καπνίσει, όπως του καπνίσει. Αλλά, επειδή οι νόμοι φαίνεται ότι λειτουργούν επιλεκτικά στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται ελπίδα και η διαπλοκή θα συνεχίσει να αυξάνεται και να μεγαλώνει προς δόξα του κρατιδίου της Τζουτζίας.

Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)
*από το: http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=2747

Με κινητοποιήσεις απειλεί η ΕΣΗΕΜ-Θ

«Ισοπεδωτική» και «κατάφωρα άδικη» θεωρεί την αντίληψη, βάσει της οποίας έγιναν οι περικοπές του εισοδήματος των δημοσιογράφων, εργαζομένων στη δημόσια ραδιοτηλεόραση και στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, λόγω της οικονομικής κρίσης, η Ένωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας - Θράκης (ΕΣΗΕΜΘ) και καλεί την ΠΟΕΣΥ να αναλάβει πρωτοβουλίες.
Στη σχετική ανακοίνωση τονίζονται τα εξής:
«Εκατοντάδες δημοσιογράφοι, εργαζόμενοι στη δημόσια ραδιοτηλεόραση και το ΑΠΕ-ΜΠΕ, είδαν το εισόδημά τους να μειώνεται δραστικά εξαιτίας των κυβερνητικών μέτρων για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Η ισοπεδωτική αντίληψη με την οποία περικόπηκαν αμοιβές στον ευρύτερο δημόσιο τομέα οδηγεί στο όριο της φτώχειας συντάκτες με αποδοχές χαμηλές και επί διετία καθηλωμένες στα ίδια επίπεδα.

Ουσιαστικά, δημοσιογράφοι με μικρές, βασικές αμοιβές καλούνται να συμβάλουν στην αντιμετώπιση της κρίσης, όσο και υψηλόβαθμα στελέχη. Αυτή η εξίσωση είναι κατάφωρα άδικη και δεν αντέχει σε καμία λογική επιχειρηματολογία.
Η ΕΣΗΕΜ-Θ, διεκδικώντας πρωτίστως την αυτονόητη προστασία της δικαιοσύνης στους όρους εργασίας και αμοιβής των δημοσιογράφων, καλεί την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών:
Να επιδιώξει άμεσα συναντήσεις με τους υπουργούς, που έχουν την αρμοδιότητα να αναθεωρήσουν τον τρόπο εφαρμογής των μέτρων.
Σε περίπτωση, που η πολιτεία δεν ανταποκριθεί, να συντονίσει άμεσα τη δυναμική αντίδραση του κλάδου, σε συνεργασία με όλους τους εργαζόμενους που πλήττονται κατά τον ίδιο τρόπο».

*από την ιστοσελίδα: http://www.zougla.gr/

Η κρίση του γραπτού Τύπου, η δύναμη της Ιστορίας

Από τον Βαγγέλη Χατζηβασιλείου*

Βρίσκονται, άραγε, οι εφημερίδες και τα περιοδικά ένα βήμα πριν από το τέλος ή μήπως, αντίθετα, έχει έρθει η εποχή των μεγάλων αλλαγών και αναθεωρήσεων που θα οδηγήσουν σε μια νέα μορφή ενημέρωσης;
Και σε ποιον, αλήθεια, κόσμο καλείται να λειτουργήσει η ενημέρωση; Σε έναν κόσμο που για να αλλάξει δραστικά, θα πρέπει προηγουμένως να ριζοσπαστικοποιηθεί και να διαβάσει ανατρεπτικά το παρελθόν του. Παρελθόν, όμως, και παρόν θα βρεθούν αίφνης να συγκατοικούν αρμονικά στους δρόμους της μεγαλύτερης μητρόπολης στη γέφυρα Ανατολής και Δύσης, ασκώντας μιαν απέραντη μαγεία στο βλέμμα του παρατηρητή.

*του Bernard Poulet
Το τέλος των εφημερίδων και το μέλλον της ενημέρωσης
μτφρ: Γιώργος Αγγελόπουλος,

επίμετρο: Νίκος Μπακουνάκης,

εκδόσεις Πόλις, σ. 279, 18,09 ευρώ
Κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλει στις μέρες μας για το ότι τα έντυπα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης βρίσκονται σε κρίση: οι κυκλοφορίες τους φθίνουν, οι νέοι φαίνεται να μην τα προτιμούν, οι εφημερίδες εξαναγκάζονται σε απολύσεις συντακτών, τα εβδομαδιαία περιοδικά γίνονται μηνιαία και οι εκδοτικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Εχει έρθει, όμως, μετά από όλα αυτά, το τέλος των εφημερίδων και των περιοδικών και πρόκειται οσονούπω να αντικατασταθούν από την τηλεόραση και το Διαδίκτυο;

Το βιβλίο τού Bernard Poulet Το τέλος των εφημερίδων και το μέλλον της ενημέρωσης προσπαθεί να δώσει μια ψύχραιμη και κατά το δυνατόν τεκμηριωμένη απάντηση σ' αυτό το καυτό ερώτημα, καταγράφοντας με μεγάλη προσοχή, καθώς και με άκρως λεπτομερειακό τρόπο, τις αλλαγές οι οποίες έχουν παρουσιαστεί στον γραπτό Τύπο κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, απειλώντας τον με δραματική συρρίκνωση, αν όχι και με αργό θάνατο.
Ο Πουλέ, που είναι αρχισυντάκτης του γαλλικού οικονομικού περιοδικού «L' Expansion» κι έχει εργαστεί ως ανταποκριτής στη Νότια Αμερική και τη Μέση Ανατολή, δεν είναι ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος. Οι εφημερίδες και τα περιοδικά διέρχονται όντως μια τεράστια κρίση και αναζητούν τις πιο διαφορετικές λύσεις, προκειμένου να περιορίσουν την πίεση την οποία δέχονται από την κυριαρχία του Διαδικτύου: ηλεκτρονικές εκδόσεις και συνδρομές, προσφορά καινούριων προϊόντων και υπηρεσιών, μεταφορά εγκαταστάσεων, εξάπλωση των free press. Οσο, όμως, δύσκολη κι αν δείχνει η σημερινή πραγματικότητα για τον γραπτό Τύπο, ας μην ξεχνάμε, σημειώνει με έμφαση ο Πουλέ, πως τα πάντα έχουν να κάνουν με την έννοια της ενημέρωσης.

Το Διαδίκτυο διαθέτει έναν άπειρο όγκο πηγών και πληροφοριών, αλλά χρειάζεται μια ορισμένη ικανότητα για να διακρίνουμε τι είναι χρήσιμο και τι είναι άχρηστο, όπως και ποια είναι η αλήθεια και ποιο είναι το ψέμα.

Αν η δημοσιογραφία ξεπεράσει τις αγκυλώσεις και τις αδράνειές της, προσπαθώντας να κατανοήσει τις ραγδαίες μεταμορφώσεις τις οποίες γνωρίζει ο κόσμος, υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες να αποκτήσει η έννοια της ενημέρωσης ένα πιο συνεκτικό και πιο λειτουργικό περιεχόμενο και να αποκαταστήσουν οι συντάκτες τα χαμένα τους δικαιώματα.
Οποιον δρόμο κι αν ακολουθήσει στο μέλλον ο γραπτός Τύπος, καταλήγει ο Πουλέ, ένα πράγμα είναι βέβαιο: «Οι κοινωνίες μας δεν μπορούν να κάνουν χωρίς την ενημέρωση». Τόσο οι πολίτες όσο και οι πολιτικοί και οι οικονομικοί παράγοντες ή το κράτος δεν μπορούν να επιλέξουν και να αποφασίσουν χωρίς να στηριχτούν σε ένα αξιόπιστο πληροφοριακό υλικό.

Ο Τύπος είναι από συστάσεώς του ουσιώδες γρανάζι της δημοκρατίας και μπορούμε να στοιχηματίσουμε πως οπλισμένος ακριβώς με μια τέτοια ιδιότητα δεν θα εξαφανιστεί ποτέ.

*από την εφημ. "Ελευθεροτυπία" Βιβλιοθήκη, Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010

Εξήντα χρόνια ΕΡΑ Κοζάνης

Θεσσαλονίκη:
Ήταν 29 Ιανουαρίου του 1950 όταν οι κάτοικοι της Δυτικής Μακεδονίας πρωτάκουσαν στα ραδιόφωνά τους ένα νέο ραδιοφωνικό σήμα. «Εδώ Κοζάνη, ραδιοφωνικός σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων Δυτικής Μακεδονίας. Εκπέμπομεν καθημερινώς επί βραχέων κυμάτων και επί μήκους κύματος 37,74 μέτρων ή συχνότητος 7950 χιλιοκύκλων ανά δευτερολέπτον».
Ήταν η πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή της κρατικής ραδιοφωνίας στη Δυτική Μακεδονία.

Μια φωνή που συνεχίσει μεταδίδεται ακόμη και σήμερα.
Ο ραδιοφωνικός σταθμός Ενόπλων Δυνάμεων Δυτικής Μακεδονίας, ονομάζεται σήμερα ΕΡΑ Κοζάνης. Ο ραδιοφωνικός σταθμός, από την ίδρυση του και ως το 1967 λειτουργούσε στα βραχέα κύματα στα 37,74 μ. ή συχνότητα 7950 χιλιόκυκλους ανά δευτερόλεπτο.
Από τον Ιούνιο του 1967 άρχισε να εκπέμπει στα μεσαία κύματα στη συχνότητα των 1602 χιλιόκυκλων ανά δευτερόλεπτο.
Το φθινόπωρο του 1982, με την κατάργηση της Υ.ΕΝ.Ε.Δ, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Κοζάνης αποστρατιωτικοποιήθηκε και εντάχθηκε στην ΕΡΤ2.
Τον Οκτώβριο του 1987 με το Ν. 1730, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Κοζάνης εντάσσεται στην ΕΡΤ Α.Ε ως ΕΡΑ Κοζάνης. Από τον Νοέμβριο του 1991 το πρόγραμμα της ΕΡΑ Κοζάνης μεταδίδεται και στα F.M. στη συχνότητα 100,2.
Σταθμοί στην πορεία του η ενημέρωση των δοκιμαζόμενων πολιτών από το σεισμό του 1995, ενώ το 1988 πρωτοστάτησε στο δίκτυο συνεργαζόμενων δημόσιων, δημοτικών και ιδιωτικών Ρ/Σ στους τέσσερις νομούς της Δυτικής Μακεδονίας, με ένα πρόγραμμα με θέματα από όλη τη Δυτική Μακεδονία.
Σήμερα η ΕΡΑ Κοζάνης είναι ένας από τους 19 περιφερειακούς σταθμούς της ΕΡΤ Α.Ε..
* εφημ. "Ελευθεροτυπία" Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Ημερίδα για τον Τύπο στη δικτατορία από την ΕΣΗΕΜ-Θ

Θεσσαλονίκη:
Μαρτυρίες για τη λειτουργία του αντιστασιακού Τύπου, στη διάρκεια της δικτατορίας, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, κατατέθηκαν στην ημερίδα με θέμα «Δικτατορία 1967-1974: Η έντυπη αντίσταση», που οργάνωσε το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΜ-Θ και πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα συνεδρίων της Ένωσης Συντακτών.
Στοιχεία για τους τρόπους με τους οποίους οι εφημερίδες προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τη λογοκρισία και να περάσουν μηνύματα στον κόσμο, την έκδοση παράνομων εντύπων, ακόμα και μέσα στις φυλακές, και την οργάνωση της πληροφόρησης της διεθνούς κοινής γνώμης για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα από Ελληνες δημοσιογράφους που εργάζονταν στο εξωτερικό, παρουσίασαν οι ομιλητές.
Σύμφωνα με τον λέκτορα Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Βαγγέλη Καραμανωλάκη έχουν καταγραφεί 363 έντυπα στη διάρκεια της χούντας, ενώ ο μελετητής περιοδικού Τύπου Γιώργος Ζεβελάκης είπε ότι εκδίδονταν περισσότερα από 300 περιοδικά με ευρύ φάσμα περιεχομένων.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΜ-Θ και του Μορφωτικού Ιδρύματος Μόσχος Βοϊτσίδης. Εισηγήσεις έκαναν ο καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Αντώνης Λιάκος, η ιστορικός Μαρία Βλασσοπούλου, ο επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Πολυμέρης Βόγλης, οι δημοσιογράφοι Γιάννης Καψής, Νίκος Κιάος, Ριχάρδος Σωμερίτης, Αντώνης Κούρτης, οι Κώστας Παπαϊωάννου και Μηνάς Παπάζογλου (δεν μπόρεσαν να παραστούν και αναγνώστηκαν τα κείμενα που έστειλαν), ο εκπαιδευτικός και δημοτικός σύμβουλος Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, ο επίτιμος δικηγόρος και πρώην πολιτικός κρατούμενος Στέλιος Νέστωρ. Στη συζήτηση στρογγυλής τραπέζης συμμετείχαν ο καθηγητής του ΑΠΘ Γιώργος Αναστασιάδης, οι δημοσιογράφοι Γιώργος Βότσης, Χρίστος Ζαφείρης και ο Στέλιος Νέστωρ.
Τιμητική διάκριση για την αντιδικτατορική του δράση απονεμήθηκε στον δημοσιογράφο, μέλος της ΕΣΗΕΜ-Θ, Παναγιώτη Καϊσίδη.

*εφημ. "Ελευθεροτυπία"

Οι αναγνώστες ειδήσεων από το Διαδίκτυο είναι πλέον περισσότεροι απ΄ όσους αγοράζουν εφημερίδες, αναφέρει νέα έρευνα στις ΗΠΑ

Ιnternet - εφημερίδες, σημειώσατε 1

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι χρήστες του Διαδικτύου που διαβάζουν ψηφιακά ειδήσεις online έχουν για τα καλά ξεπεράσει όσους αγοράζουν και διαβάζουν «χειροπιαστές» εφημερίδες και περιοδικά. Η ψηφιακή ενημέρωση, 24ωρη και multimedia, είναι εδώ για να μείνει, όπως δείχνει σχετική έρευνα, η δεύτερη που διεξάγεται στις ΗΠΑ (η πρώτη είχε γίνει το 2008) από το εγκυρότατο ερευνητικό κέντρο Ρew Research Center.

Η έρευνα διεξήχθη με τη μορφή τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε συνολικά 2.259 άτομα, άντρες και γυναίκες ηλικίας άνω των 18 ετών. Εδειξε ότι το 61% των ερωτηθέντων ενημερώνονται από διαδικτυακές πηγές σε καθημερινή βάση. Ωστόσο προηγείται η τηλεόραση ως πηγή ειδήσεων, με δεύτερο το Διαδίκτυο και τρίτα πλέον τα έντυπα. Το 78% ανέφερε ως πρωταρχική πηγή ενημέρωσής του τα τοπικά (και πολιτειακά) κανάλια ειδήσεων, ενώ ένα άλλο 71% τα εθνικά δίκτυα, όπως το CΝΝ και το Fox Νews.

Η μελέτη του Ρew βρήκε ότι οι υπηρεσίες συγκέντρωσης ειδήσεων από διάφορες πηγές, όπως η Google Νews, χρησιμοποιούνται ευρέως, ενώ στις πρώτες θέσεις βρίσκονται οι ιστοσελίδες των CΝΝ και ΒΒC.

«Για όσους θέλουν να ενημερώνονταιη πληροφόρηση μετατρέπεται πλέον σε μια δραστηριότητα που δεν περιορίζεται από χρόνο,τοποθεσία ή συσκευή» αναφέρει χαρακτηριστικά το πόρισμα της μελέτης. Επιπλέον, ένα 54% ανέφερε ότι ακούει ραδιοφωνικές ειδησεογραφικές εκπομπές στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο.

«Οι Αμερικανοί ενημερώνονται τόσο συνδεδεμένοι στο Διαδίκτυο όσο και “οff line”» τονίζει η αναπληρώτρια διευθύντρια του Ρew Εϊμι Μίτσελ καταλήγοντας: «Οι χρήστες δεν έχουν προτίμηση σε κάποια συγκεκριμένη ιστοσελίδα,ούτε όμως ψάχνουν άσκοπα. Οι περισσότεροι χρήστες ενημερώνονται συνήθως από μια σειρά διαφορετικών πηγών στο Ιnternet». Αξίζει να αναφερθεί ότι 37% των συμμετεχόντων στην έρευνα του Ρew δήλωσαν ότι συμμετέχουν στη διαμόρφωση των ειδήσεων με τον σχολιασμό τους και τη διάδοσή τους με τις αναδημοσιεύσεις σε ιστοσελίδες όπως το Facebook και το Τwitter.

Το 75% όσων ενημερώνονται από online πηγές δήλωσαν ότι προωθούν σε φίλους τους μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας (e-mail) ή σελίδων κοινωνικής δικτύωσης τις ειδήσεις που βρίσκουν ενδιαφέρουσες.

Η έρευνα αναφέρει ότι οι τακτικοί αναγνώστες των εφημερίδων, τοπικών ή εθνικών, έχουν μειωθεί κατά 50%. Οι εφημερίδες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού διανύουν μία από τις δυσκολότερες περιόδους τους οδηγώντας πολλές από αυτές να εξετάσουν τις προοπτικές χρέωσης του περιεχομένου που δημοσιεύουν στις ιστοσελίδες τους.


ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Το 90% επιλέγει πολλές πηγές
Η εποχή της μιας και μοναδικής πηγής ενημέρωσης έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Το 90% των Αμερικανών μπορεί να διαβάζει την εφημερίδα του τρώγοντας πρωινό, μετά να ακούει ραδιόφωνο πηγαίνοντας στη δουλειά, να έχει μονίμως ανοικτές κάποιες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες στην οθόνη του υπολογιστή στο γραφείο και αργά το απόγευμα στο σπίτι να βυθίζεται στον καναπέ βλέποντας στην τηλεόραση κάποιο κεντρικό δελτίο ειδήσεων. Μάλιστα διαφορετικά κανάλια επιλέγει για τα τοπικά του νέα και διαφορετικά για την υπόλοιπη παναμερικανική και τη διεθνή ειδησεογραφία.

* εφημ. ΤΟ ΒΗΜΑ 2.3.2010